Symbole judaizmu w architekturze – to tytuł wykładu z cyklu “Dziedzictwo żydowskie w architekturze Gliwic i Śląska”, który wygłosi miejska konserwator zabytów, Ewa Pokorska-Ożóg. Wydarzenie odbędzie się w Domu Pamięci Żydów Górnośląskich w czwartek, 21 maja. Rozpoczęcie o godzinie 17:00.
Dzieje społeczności żydowskiej w Gliwicach to ważny, a wciąż nie do końca opowiedziany rozdział historii miasta. Pierwsze wzmianki o osadnikach wyznania mojżeszowego pojawiają się już w XVII wieku, zaś dynamiczny rozwój Gliwic w XIX stuleciu w dużej mierze wiązał się z aktywnością przedsiębiorców, przemysłowców i architektów o żydowskich korzeniach. Tragiczny finał tej historii – naznaczony prześladowaniami i zagładą gliwickich Żydów w czasach nazistowskich Niemiec – nie zdołał jednak całkowicie zatrzeć śladów ich obecności.
Do dziś odnajdujemy je w architektonicznej tkance miasta. Podczas cyklu wykładów, odbywających się w Domu Pamięci Żydów Górnośląskich, można przyjrzeć się im z bliska.
Spotkania przygotowała i prowadzi Ewa Pokorska-Ożóg – architektka, Miejska Konserwator Zabytków w Gliwicach, autorka bestsellerowej książki „Kolory miasta”.
– Majowe spotkanie w Domu Pamięci Żydów Górnośląskich poświęcone będzie obecności symboli judaizmu w przestrzeni architektonicznej. Co oznaczała Gwiazda Dawida pojawiająca się na elewacjach budynków? Jaką rolę pełniła mezuza umieszczana przy wejściach do żydowskich domów? I jakie inne znaki można odnaleźć w dawnych dzielnicach żydowskich? – zapowiada Muzeum w Gliwicach.
Najbliższe spotkanie odbędzie się w czwartek, 21 maja, w Domu Pamięci Żydów Górnośląskich (ul. Poniatowskiego 14) o godz. 17.00. Wstęp jest wolny.
– Założenia sepulkralne to najlepiej zachowane ślady kultury żydowskiej, bowiem cmentarz to w niej miejsce szczególnie chronione. Do czasu Sądu Ostatecznego powinien dotrwać w stanie nienaruszonym. Dlatego dla pasjonata symboliki judaistycznej to odpowiednie miejsce do badania, poszukiwania i interpretowania znajdujących się tam znaków. Czy na budynkach również można je zobaczyć? Tak. W dawnych dzielnicach żydowskich na elewacjach widniała Gwiazda Dawida. To najbardziej rozpoznawalny, a zarazem jeden z najstarszych symboli judaizmu. Natomiast mezuza, czyli pudełko z fragmentem Tory – zwojem pergaminu z tekstem Pisma Świętego – było umieszczane przy wejściu do budynku, na prawej zewnętrznej framudze drzwi. To niejedyne symbole umieszczane na budynkach, które nawiązują do tradycji judaistycznej – mówi Ewa Pokorska-Ożóg.
(żms)/MwG
